Δεν μου φτάνουν τα δικά μου,
δηλαδή 70 παιδιά σε 9 διαφορετικές θεραπείες...
Παιδιά, ήρθαμε!
Ο Δρ Φράνκλιν δεν έχει προσλάβει ακόμα βοηθό.
Μάντεψε ποιος θα φτιάχνει τη χαρτούρα.
Νταφ;
Γεια.
Ναι;
Γεια!
Γεια! Ήρθατε.
Ο Τσάρλι, έτσι;
Έκπληξη!
Το πετύχατε. Δηλαδή...
Είσαι η Κίρστεν, έτσι;
Έτσι.
Βίκτορ. Γεια. Η Ντάφνι μου είπε για σένα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Δεν μου είπε για σένα.
Ναι, το ξέρω,
είμαι ένα μυστικό.
Βίκτορ. Φίλε,
λυπάμαι πολύ που άργησα.
Τώρα έμπλεξα.
Εντάξει, πριν θυμώσετε και βάλετε τις φωνές,
με απέλυσαν, καλά;
Ξέρω, τι μεγάλη έκπληξη,
μα ήταν τηλεμάρκετινγκ. Ήταν κακό.
Ψάχνω κάτι άλλο, οπότε πώς να προσέχω το μωρό;
Έτσι ο Βίκτορ από 'δώ,
με βοηθάει και είναι υπέροχος. Παιδιά,
είναι η Μέρι Πόπινς της νέας χιλιετίας, χωρίς πλάκα.
-Ντάφνι. -Τελειώνω.
Απλώς...
Είμαι
εντελώς άφραγκη.
Δεν πλήρωσα νοίκι, τα ρούχα μου είναι όμηροι στο καθαριστήριο,
κι έχω λεφτά μόνο για κρέμα του παιδιού. Οπότε
τώρα φωνάξτε μου.
Δεν έχει φωνές.
Θέλω να μας τα λες αυτά.
Ευχαριστώ, παιδιά.
Φτάνουν αυτά;
Μπορείς να το κάνεις
επί δύο;
ΠΑΡΤΙ ΟΦ ΦΑΪΒ
Μια φορά να 'μαι στην ώρα μου για κάτι!
Ούτε καν νωρίς. Κλόντια, θα πας με τα πόδια!
Ευχαριστώ.
Όπως παλιά.
Ευχαριστώ.
Κλοντ! Το τοστ μου!
-Ναι; -Για μένα είναι;
Ναι. Μπορώ να μάθω ποιος...
Εντάξει, περιμένετε. Σάρα!
Μπέιλι, μη φωνάζεις.
Συγγνώμη. Κάποια Μίντι, για σένα.
Θεέ μου. Θα το πάρω πάνω.
Εντάξει. Οδός Λέξινγκτον 320,
Μένλο Παρκ.
Ευχαριστώ πολύ, Μίντι. Γεια.
Ποια είναι η Μίντι από το Μένλο Παρκ;
-Γεια. -Γεια.
Δεν έχεις αργήσει για τη δουλειά;
Αφεντικό είμαι. Μπορώ να αργήσω.
Η Μίντι από το Μένλο Παρκ;
Ξέρεις, είναι μεγάλη ιστορία, αλλά...
Η Μίντι Ζέιν ήταν η καλύτερη φίλη της μαμάς μου,
της Ρόμπιν, στο λύκειο.
Και πώς...
Η Τζούλια είπε ότι θα βρω
επετηρίδες της μαμάς μου στη βιβλιοθήκη.
Σε μία βρήκα φωτογραφία της μαμάς με μια γυναίκα.
-Τη Μίντι. -Σωστά. Έψαξα λίγο
πήρα κάποια τηλέφωνα και με πήρε κι εκείνη.
Τώρα θα τη γνωρίσω.
Αύριο.
Δεν είχα ιδέα ότι τα έκανες όλα αυτά.
Το ξέρω.
Όταν η Τζούλια άρχισε να γράφει το βιβλίο, είπα
ότι ξέρω πολύ λίγα για την οικογένειά μου.
Μα γιατί δεν μου είπες τίποτα;
Γιατί δεν είχα και πολλά να πω μέχρι τώρα,
και επίσης
θυμάμαι πώς ένιωσες όταν άρχισα να ψάχνω για τη μαμά μου.
Πρέπει να προσέχεις.
-Πάλι τα ίδια. -Όχι. Έλα.
Όχι, απλώς...
Θέλω να βοηθήσω.
Εντάξει; Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Κοίτα, είδα το δεύτερο κεφάλαιο,
κι έχω κάποιες σκέψεις.
Εντάξει, αυτά για τους γονείς σου.
Μπερδεύτηκα λίγο.
Μιλάς αρκετά για την οξυθυμία του πατέρα σου.
Δεν ήταν βάναυσος.
Δεν ήθελα να πω αυτό.
Εννοώ όταν θύμωνε, και δίνεις παραδείγματα,
λες πολλά για τις αντιδράσεις σου.
Οι άλλοι;
Οι άλλοι; Ποιοι;
Η μητέρα σου.
Αυτό έψαχνα. Τι έκανε εκείνη όταν θύμωνε ο πατέρας σου;
Η μαμά;
Ήταν υπέροχη. Ήξερε πάντα τι να κάνει.
Θα του έλεγε ένα αστείο. Θα ελάφραινε κάπως την κατάσταση.
Δεν της κρατούσε θυμό.
Λες ότι εκείνη επέτρεπε τον θυμό.
Όχι, δεν λέω αυτό.
Κι εσύ το υιοθέτησες αυτό.
Λέω ότι ήξερε να το χειριστεί.
Άκου. Είπες ότι ήταν υπέροχη, ότι τη θαύμαζες.
Αυτό που λέω είναι ότι
μάλλον θα ήθελες να είσαι κι εσύ έτσι.
Περνάει η ώρα. Θα έπρεπε να έχει έρθει η Ντάφνι.
Η Ντάφνι; Δεν θα έρθει ο Βίκτορ σήμερα;
Δεν είχε συνεντεύξεις για δουλειά, οπότε...
-Τι; -Τίποτα.
Απλώς...
Δεν ξέρω αν είναι σωστό να της δίνεις λεφτά έτσι.
Τι έπρεπε να κάνω;
Να της βρεις δουλειά. Αυτό δεν χρειάζεται;
Στο σχολείο μαζί σου ή στο εστιατόριο.
Ρώτησα ήδη. Και στα δύο δεν υπάρχει τίποτα.
Εσύ;
-Εγώ; -Δεν είπες
ότι ο Δρ Φράνκλιν έψαχνε βοηθό;
Ο δικός μου Δρ Φράνκλιν; Η Ντάφνι βοηθός του;
Ναι. Δουλειά είναι. Γιατί όχι;
Δεν ξέρω, γιατί...
Γιατί όχι;
Γεια.
Κλόντια, πού ήσουν μετά το δεύτερο διάλειμμα;
Χρειάζομαι τη συνεργάτιδά μου στο τεστ.
Κάθεστε όλοι;
Τα της προηγούμενης εβδομάδας
ωχριούν σε όσα ανέβασε τώρα ο τρελός.
-Το τύπωσε ο Ντέρεκ. -Ναι, το σάιτ είναι πολύ δύσκολο.
Ακούστε. "Ας μιλήσουμε για τα παιδιά που θέλουν να μιλάμε γι' αυτά.
Ξέρετε ποιους εννοώ. Τους κουλ. Τους όμορφους.
Και τη Ριάνον Μάρκους που, μετά από ένα καλοκαίρι στο Λος Άντζελες,
θα λέγεται πλέον, 'τα μικρά εμφυτεύματα του μπαμπά'".
Γελάς;
Όχι. Συγγνώμη, Ρι. Δεν είναι αστείο.
-Μα πώς το έμαθε; -Αλέξα!
Γράφει και για μένα;
Είσαι ασφαλής.
Πώς το ξέρεις;
Είναι καινούργια.
Δεν την έχουν δει τα αγόρια.
Ο τρελός είναι αγόρι;
Όποιος κι αν είναι, πρέπει να τον αγνοήσουμε.
"Ποιον θέλει να θαμπώσει η Αλέξα;
Το παίζει μεγάλη αδελφή;
Δεν βοηθά τους φτωχούς με τους χάρτες της".
Συγγνώμη; Ποιον να θαμπώσω;
Δεν το είπα σε κανέναν.
Σε όλο τον κόσμο το είπες.
Αυτό το σκουλήκι θα πληρώσει.
Μάιρα.
Μάιρα;
Μάιρα!
Μισό λεπτό.
Ορίστε. Τελείωσα. Το έπιπλό μου.
Μάιρα, αυτό δεν είναι...
Τι είναι;
Κρεβάτι με καρφιά. Καλή διασκέδαση.
Περίμενε. Μάιρα!
Ξέρω ότι αυτό δεν είναι το αγαπημένο σου μέρος,
αλλά έριξα μια ματιά στους βαθμούς σου.
Το 12 που θα σου βάλω,
είναι ο καλύτερος βαθμός σου.
Αν πάρεις μηδέν σ' αυτό, θα κοπείς.
Τι θέλεις να πεις;
Αν δεν θέλεις να μείνεις πίσω,
είμαι ο καλύτερος φίλος που έχεις εδώ.
Ό,τι χρειάζεσαι.
Αν θέλεις παραπάνω χρόνο για να προσπαθήσεις...
Χωρίς παρεξήγηση, το τελευταίο που χρειάζομαι
είναι συμβουλές από εκείνον που κατάφερε να γίνει δάσκαλος εδώ.
Θυμάσαι που η μαμά μας έμαθε να φτιάχνουμε μπισκότα;
Όταν ψήνονταν, εμείς μαλώσαμε ποια θα φάει
-την περίσσια ζύμη. -Δεν ξέρω.
Ρίξαμε το μπολ κι έγινε χίλια κομμάτια.
Ναι, ρε συ.
Ναι, θυμάμαι.
-Ο μπαμπάς... -Ναι.
Τρελάθηκε.
Φρίκαρε εντελώς.
Γιατί το σκέφτηκες;
Θυμάσαι τι έκανε η μαμά;
Μας έβαλε να πάμε να του πούμε συγγνώμη,
ότι τον αγαπάμε και να τον αγκαλιάσουμε.
Ναι;
Και πέτυχε μια χαρά. Όπως πάντα.
Έξυπνη λύση.
Νομίζεις; Δεν ξέρω.
Γιατί η οξυθυμία του δεν άλλαζε. Δεν καλυτέρευε.
Και ποτέ δεν την άκουσα να του λέει "σταμάτα".
Σταμάτα να θυμώνεις.
Τζούλια, τι κάνεις;
Τίποτα.
Ο Όουεν εκεί
-ακούει όσα λες. -Τι λέω;
Ότι οι γονείς του μάλωναν συνέχεια.
Ότι η μαμά... Τι λες;
Ότι η μαμά δεν μας στήριζε;
Ότι δεν αντιστάθηκε στον θυμωμένο μπαμπά;
Μπέιλι, έλα. Όχι. Εγώ...
Θυμάμαι ότι η μαμά κι ο μπαμπάς...
Ξέρεις κάτι; Δεν θέλω ν' ακούσω.
Όσο κι αν τους αμαυρώνεις για το βιβλίο σου,
εμάς άσε μας απ' έξω.
Ούτε η Κλόντια θέλει.
-Όχι ιδιαίτερα. -Όχι.
Ούτε κι εγώ ούτε κι ο Όουεν.
Φιλαράκο, ας τελειώσουμε πάνω.
Ήταν άγριο κορίτσι η μαμά σου.
Κάποτε τη συνέλαβαν για γυμνισμό
στο Σέντραλ Παρκ.
Ο αστυνομικός τής ζήτησε να βγουν.
Έτσι ήταν. Οι άνδρες έκαναν ουρά γύρω απ' το τετράγωνο.
Δηλαδή υπήρχαν πολλοί άνδρες.
Όχι, δεν εννοούσα ότι ήταν...
Όχι. Δεν πειράζει.
Αλήθεια. Θέλω να μάθω τα πάντα για κείνη.
Ήταν πανέμορφη γυναίκα, Σάρα.
Και πολύ καλή ηθοποιός.
Ήταν ακαταμάχητη.
Πρωταγωνιστές, διευθυντές σκηνής...
Μέχρι κι ένας ταξιθέτης της έκανε πρόταση.
Μου έστειλε ένα πρόγραμμα
από την πρώτη της παράσταση.
Εδώ πρέπει να είναι.
Να το.
-Σιρανό. -Έκανε τη Ρωξάνη.
Και μαζί της, ο τύπος... Πώς τον έλεγαν;
-Γουίλιαμ Λάνφορντ. -Ναι.
Είπε ότι ήταν υπέροχος,
και ότι ήταν υπέροχοι μαζί.
Περίμενε. Τι είναι αυτό; Το υπέγραψε.
"Μίντι, νιώθω ότι όλα στη ζωή μου θ' αλλάξουν".
Τι λες να εννοεί;
Νομίζω ότι αυτή ήταν η τελευταία μας επαφή.
Μετά χαθήκαμε.
Όμως την ήξερες, τι λες ότι εννοούσε;
Μιλούσε για την καριέρα της;
Πάνε 20 χρόνια, Σάρα.
Ίσως μιλούσε για σένα.
Λοιπόν;
Μιλάμε για αστείο.
-Δάφνη, λυπάμαι. -Το ξέρω.
Τι θα κάνω τώρα;
Ησύχασε. Κάτι θα σκεφτούμε. Κάτι θα κάνουμε.
Πρέπει, γιατί ο Δρ Φράνκλιν θέλει να ξεκινήσω σήμερα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Είσαι η νέα του βοηθός;
Ναι.
Δεν τον ένοιαξε που δεν έχεις πείρα;
Τον ένοιαξε, και είπα ψέματα.
-Είπες ψέματα; -Πώς θα έπαιρνα τη δουλειά;
-Είπες ψέματα. -Πρέπει να μου τα μάθεις όλα.
Ξέρω μόνο να παίρνω υπεραστικά
και να κλέβω αναλώσιμα.
-Είπες ψέματα. -Ναι.
Γλυκιά μου,
το είπαμε αυτό.
Τώρα δείξε μου. Τι κάνουμε εδώ;
Εντάξει, κύριοι, αρκετά. Καλή προπόνηση.
-Γεια. -Γεια.
Τι κάνεις εδώ;
Λοιπόν, διάβασα ξανά εκείνο το σάιτ.
Λέει ότι ο Ρούντι Μπέιλορ είναι τόσο καλός στα Μαθηματικά,
που έσκισε στην Τριγωνομετρία.
Αυτός που παίζει μπάσκετ μαζί του
και κάνει Τριγωνομετρία με τον κύριο Μπάουμ,
είσαι εσύ.
Λοιπόν;
Εσύ τα ήξερες όλα για την Λεξ, τη Ριάνον και τον Ρούντι.
-Δεν καταλαβαίνω. -Ούτε κι εγώ, γιατί...
Η ιστορία που θα 'πρεπε να γράψεις
είναι τι στο καλό σου έχουν κάνει.
Κάτι πρέπει να σου έκαναν.
Πρέπει να φύγω.
Ξέρεις τι δεν μπορώ να καταλάβω;
Κακολογείς τους φίλους σου
γιατί θα έκαναν οτιδήποτε για να νιώσουν καλύτερα,
αλλά αυτό δεν κάνεις κι εσύ;
Γεια.
Τζούλια, σωστά;
Ίζαμπελ. Πώς τα πας;
Άκου, πριν μιλήσεις,
θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη.
Ήμουν εντελώς σκύλα.
Από τότε που ήρθες, το μόνο που σκέφτομαι είναι
"αυτή έχει το συμβόλαιο που μου αξίζει, άσ' τη να πεθάνει".
Πολύ πρωτότυπο, έτσι;
Όλοι στην τάξη σε μισούν ήδη.
Οπότε...
Δείχνεις πολύ θλιμμένη. Αν η κουβέντα σε βοηθάει...
Εντάξει.
Ο επιμελητής λέει ότι δεν είμαι ειλικρινής
αν δεν ρίξω στους γονείς μου φταίξιμο γι' αυτό που μου συνέβη.
Τα αδέλφια μου λένε, "πώς το κάνεις αυτό;"
Κι εγώ έτσι νιώθω.
Πώς να πεις ποιος είσαι
χωρίς να κοιτάξεις τους γονείς σου;
Έλα. Λες να βγήκα έτσι από τη μήτρα;
Θέλεις να πιούμε έναν καφέ;
Εντάξει.
Γεια.
Σ' έψαχνα.
Ορίστε.
Το νέο έπιπλο που θα φτιάξεις.
-Γκιλοτίνα; -Ναι.
Ήταν σαν να φώναζε "Μάιρα".
Κύριε Σάλιντζερ, ας είμαστε ειλικρινείς.
Δεν με ξέρετε για να νοιάζεστε.
Δεν έχω διάθεση να γίνω η καλή πράξη ενός καθηγητή.
Ποιο είναι το πρόβλημα, Μάιρα;
Βαριέσαι;
Το ξέρεις ότι κι εγώ βαριέμαι;
Θα πεθάνω αν δω άλλο ένα σκαμνί από πεύκο.
Α, το κόλπο, "είμαι ξένος εδώ, όπως κι εσύ".
Προσέξτε. Θα πρέπει να μου το αποδείξετε με πράξεις.
Μάιρα.
Σου έχω πει το μυστικό για το Λύκειο;
Γιατί είναι τόσο εφιαλτικό;
Για να δουλεύετε σκληρά και να φύγετε.
Ξέρεις τι παθαίνουν όσοι μείνουν;
Γίνονται εγώ.
Αυτό θέλεις;
Να διδάσκεις εργαστήρια για να βγάλεις το ψωμί σου;
Να περάσεις τη ζωή σου βγάζοντας λόγους σαν κι αυτόν;
Εντάξει. Όνομα ασθενούς, Κάθλιν Ο'Νιλ.
Ωραία.
Το επώνυμο πρέπει να πηγαίνει πρώτο,
και το μεσαίο αρχικό πρέπει να πηγαίνει εδώ.
Και πρέπει να είναι σε σφραγίδα.
Είναι από τα εκνευριστικά του γιατρού.
Άκου. Θα τελειώσω εγώ αυτά
και θα τα ξαναδούμε αργότερα.
-Τι λες; -Φανταστικά, Κίρστεν.
Σχεδόν το κατάλαβε.
Γεια σου, γλύκα. Θα σε βοηθήσω εγώ.
Το τετράγωνο πάει
στην τετράγωνη τρύπα.
Έτσι. Ωραία!
Νταφ;
Καλύτερα να το βρει μόνη της.
Σωστά. Συγγνώμη.
Ναι,
γιατί αλλιώς πώς θα μάθει;
Έτσι, Κίρστεν;
Ναι.
Ευχαριστώ, Βίκτορ.
Θα καταστρέψεις τα μάτια σου.
Άκου αυτό.
"Για τη χαρά σου με χαρά θα ξεχνούσα τη δική μου,
και δεν θα το μάθαινες ποτέ.
Η νύχτα είναι πολύ όμορφη για να μιλώ έτσι κι εσύ να με ακούς".
Είναι από τον Σιρανό.
Κάθε βράδυ την κοιτούσε στα μάτια,
κι εκείνη το ίδιο.
Η μαμά σου κι εκείνος ο Γουίλιαμ;
Ο Γουίλιαμ Λάνφορντ.
Πώς μπορούσαν να λένε αυτά τα λόγια
κάθε βράδυ, και να μην ερωτευτούν;
-Έλα, Σάρα. Έπαιζαν. -Όχι.
Η Ρόμπιν είπε στη Μίντι ότι ήταν υπέροχοι μαζί.
-Αυτό δεν σημαίνει... -Και γεννήθηκα
περίπου εννιά μήνες μετά την πρεμιέρα του έργου.
Τι;
Η παράσταση άρχισε Φεβρουάριο του '78 και τελείωσε Μάιο.
Αυτός ο άνδρας μπορεί να είναι ο πατέρας μου.
Είναι πιθανόν.
Εντάξει.
Έψαξα στο ίντερνετ
και μου έβγαλε, "Στούντιο Λάνφορντ, Λεωφόρος Κολόμπους".
Είναι ακόμα εκεί. Στη Νέα Υόρκη.
Βρήκες το τηλέφωνο;
Αντί να πάρω, σκέφτηκα να πάω.
Στη Νέα Υόρκη;
Πιο δύσκολα κλείνεις την πόρτα σε κάποιον,
παρά το τηλέφωνο.
Σκέφτεσαι να πας στη Νέα Υόρκη;
Δεν το σκέφτομαι, Μπέιλι.
Πήρα το εισιτήριο.
Τι είναι όλα αυτά;
Βλέπω φωτογραφίες για να ξυπνήσω τη μνήμη μου.
"Με τον αγκώνα τραβά το κεφάλι της προς εκείνον.
Το ένα χέρι στο μπράτσο, το άλλο στον λαιμό της".
Μπέιλι.
Τι σημαίνει αυτό; Τι θέλεις να πεις;
Προσπαθώ να καταλάβω.
Λες ότι του άρεσε να την ελέγχει;
-Έτσι; -Γράφω ό,τι βλέπω.
Ώστε αυτή είναι η οπτική σου γι' αυτό το βιβλίο.
Αυτή ήταν η κατάσταση γι' αυτό και πληγώθηκες.
Κι αν έπαιξε ρόλο;
Τζούλια, βάζεις όλα αυτά τα "Κι αν" μέσα σ' ένα βιβλίο.
Κάνεις τη μαμά και τον μπαμπά να φαίνονται κακοί
σε χιλιάδες ξένους.
Κανείς δεν είναι κακός! Αυτό είναι το θέμα!
Ούτε η μαμά ούτε ο μπαμπάς ή ο Νεντ!
Ξέρεις τι λέω;
Ότι είναι ένας ωραίος τρόπος για να μη φταις εσύ.
Είναι ένας ωραίος τρόπος
να ρίχνεις το φταίξιμο σε άλλους
-κι όχι σε σένα. -Προσπαθώ
πολύ σκληρά να βγάλω νόημα απ' όλα αυτά.
Τότε βγάλε νόημα.
Αλλά μην τα φορτώνεις όλα στη μαμά και τον μπαμπά.
Ίσως πρέπει να σταματήσεις να σκάβεις στο παρελθόν για απαντήσεις
και να κοιτάξεις αυτές που βρίσκονται μπροστά σου.
Πόσο βαρύ πρέπει να το κάνω αυτό;
Πόσο βαρύ;
Αυτό που κόβει τα κεφάλια.
Τη λεπίδα, πόσο βαριά;
Δεν ξέρω.
Αρκετά βαριά ώστε να κόβει τις άκρες από τα πούρα του γέρου σου;
Αν είχα γέρο.
Ή αν άρχιζα να καπνίζω πούρα.
Μόνες, εσύ κι η μαμά σου;
Τον περισσότερο χρόνο μόνο εγώ.
Θα μου δείξετε πώς να το χρησιμοποιώ αυτό
ή να κόψω τον αντίχειρά μου;
Εντάξει, κάνε στην άκρη.
Λοιπόν, σύμφωνα με την έκθεση του Σόντερς,
οι Άιβις δεν μας αφήνουν να μπούμε
αν δεν έχουμε τρία συνώνυμα για λέξεις όπως,
Ισκαριώτης.
Αποστάτης,
δοσίλογος και μία που ταιριάζει,
προδότης.
Τι;
Τι τρέχει;
Το δυσκολότερο πράγμα
είναι να ξέρεις την αληθινή φιλία.
Συνέβη κάτι;
Μια κουβεντούλα στο γυμναστήριο μπορεί να πάει μακριά, ε;
Μέχρι την ιστοσελίδα σου.
Τι θα κάνεις με τα υπόλοιπα που σου είπα;
Εντάξει, μισό λεπτό. Γιατί να το κάνω αυτό;
Κανείς δεν μας κάφριζε πριν έρθεις.
Ποιος άλλος ξέρει τόσα για μας;
-Δεν ήμουν εγώ. -Τότε ποιος ήταν;
Και γιατί να το κάνει;
Πραγματικά δεν έχω ιδέα.
Εδώ είμαστε.
-Γεια. -Γεια.
Εντάξει, η σειρά σου.
Γυρίζω αμέσως.
-Γεια. -Γεια.
Φεύγεις;
Μπορείς να το πεις κι αυτό.
Παραιτήθηκα.
Παραιτήθηκες;
Κοίτα, λυπάμαι στ' αλήθεια, αλλά δεν μπορώ να το κάνω.
Ντάφνι, τα πας μια χαρά,
και ειλικρινά, δεν το περίμενα.
Πεθαίνω στη δουλειά!
-Και τα καταφέρνεις! -Όχι, το μισώ!
Δεν είμαι ο άνθρωπος
που μπορεί να κάνει τα ίδια κάθε μέρα
και να το λέει αυτό "ζωή".
Δεν μπορώ να είμαι...
Όπως εγώ;
Όπως εγώ, εννοείς;
Όχι, δεν είπα αυτό.
Ντάφνι...
Έτσι λειτουργεί ο κόσμος, εντάξει;
Δεν μπορείς να κάνεις αυτό που θέλεις. Κάνεις αυτό που πρέπει.
Γιατί να είναι έτσι;
Λες να θέλω να κάνω ακριβώς αυτό για μια ζωή;
Δεν θέλω.
Μπορείς ν' αφήσεις αυτή τη δουλειά,
μα την επόμενη φορά πρόσεχε.
Γιατί όταν βρεις τι θέλεις να κάνεις, με το δικό σου βιογραφικό,
μπορεί να μη σε προσλαμβάνουν.
Αγγελίες;
Τι ψάχνεις; Το κεφάλαιο 3;
Ένα διαμέρισμα.
Δεν θα έμενες στο σπίτι σου;
Θα έβρισκα δικό μου χώρο,
και μετά είπα να μείνω σπίτι, αλλά δεν ξέρω πια.
Οικογένειες. Δεν μπορείς μαζί τους,
και δεν μπορείς να τους σκοτώσεις κιόλας.
Ναι.
Δεν είναι μόνο η οικογένειά μου.
Ο Έβαν Στίλμαν.
Ο τύπος με πιέζει κι αυτό με τρελαίνει.
Απλώς κάθεται και λέει πώς να σκέφτομαι,
λες και έγραψα απλώς λέξεις.
Αυτά τα πράγματα μου συνέβησαν.
Ναι, αλλά αν το σκεφτείς, πρέπει να είναι κάπως παγερός.
Αν σκεφτώ τι;
Η γυναίκα του αυτοκτόνησε.
Ποιος δεν θα πάγωνε μετά από κάτι τέτοιο;
Συγγνώμη, αυτοκτόνησε;
Δεν το ήξερες;
Σκεφτόμουν να μείνω κάπου ωραία,
μήπως τα πράγματα δεν πάνε καλά.
Ανοησία, έτσι;
Είναι πολύ ακριβό; Πώς σου φαίνεται;
Δικό σου ταξίδι είναι, εσύ ξέρεις.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Τότε μη με ρωτάς τι σκέφτομαι.
Είναι μόνο πέντε μέρες
και ψάχνω τον μπαμπά μου.
Αυτό είναι μόνο.
Και μετά;
Και μετά θα γυρίσω.
Και μετά;
Και μετά... Τι εννοείς;
Μετά,
θα απαντηθούν οι ερωτήσεις σου;
Θέλω να γνωρίσω τον πατέρα μου.
Γιατί έχεις πρόβλημα;
Είναι
φυσικό να θέλεις να τον γνωρίσεις. Κι εγώ το θέλω. Όμως
ίσως με τη μαμά σου να ήταν μαζί κάποια στιγμή,
αλλά δεν ήταν μαζί όταν γεννήθηκες.
Παρόλ' αυτά, πας στην άλλη άκρη της χώρας για να δεις έναν τύπο,
λες και αν τον δεις θα απαντηθούν κάποια απεγνωσμένα ερωτήματά σου.
Και νομίζεις ότι αυτό αφορά εσένα.
Κι εμάς, και τα προβλήματα που έχουμε.
Νομίζω πως ναι.
Μα αν κάνω λάθος,
αν μου πεις ότι είναι άσχετο, θα σταματήσω, σ' το υπόσχομαι.
Αν μου πεις ότι είναι άσχετο.
Τι έγινε;
Τι έγινε με όσα συζητήσαμε;
Το να δεις πιο προσεκτικά τη μητέρα σου.
Δεν ξέρω.
Αποφάσισα ότι δεν είχε σημασία.
Γιατί;
Κοίτα, αυτό το βιβλίο είναι για μένα, έτσι;
Για τη σκέψη μου. Η σκέψη μου για τη μαμά μου δεν είναι...
Τζούλια, άκου, καταλαβαίνω.
Πέθανε, δεν θέλεις να την κρίνεις.
Αλλά μπορείς να είσαι ειλικρινής.
Ειλικρινής;
Γιατί δεν μου λες τι θα 'πρεπε να πω,
γιατί μάλλον έχεις κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό σου.
-Τζούλια. -Όχι, αισθάνομαι
ότι είναι πολύ σημαντικό για σένα. Σαν να είναι προσωπικό.
Προσωπικό;
Ναι.
Σαν να το βίωσες κι εσύ.
Σαν κάποιος να σου έκανε κάτι,
νιώθεις πράγματα, και θέλεις να κατηγορήσεις κάποιον.
Μιλάς
για τη γυναίκα μου;
Δεν ξέρω, αυτό είναι;
Δεν ξέρεις τίποτα για εκείνη.
Σωστά, δεν ξέρω,
κι έτσι δεν θα υπέθετα ποτέ πώς νιώθεις.
Εγώ...
Αυτό είναι εντελώς απρόκλητο.
Εντελώς. Με ακούς;
Έβαν, λυπάμαι που ταράζεσαι, μα...
Θα το δούμε άλλη φορά.
Τελειώσαμε.
Κλόντια, περίμενε!
Ξέρω πως είσαι θυμωμένη και...
Περίμενε. "Και η Κλόντια Σάλιντζερ;
Μεγάλο στόμα, μεγάλες φιλοδοξίες, μεγάλη ψεύτρα.
Απελπισμένη να ανέβει με φτηνές μπότες.
Ποιον πάει να ξεγελάσει; Μάλλον ψάχνει ταυτότητα.
Κλόντια, αν θέλεις να ταιριάξεις κάπου,
βρες πολυκατάστημα".
Τι;
Λυπάμαι πολύ.
Γιατί;
Δεν το έγραψες εσύ.
Είμαι πολύ ανόητη.
Δεν ήσουν εσύ.
Μπορώ να το δω;
Κάμερον, λέει και για σένα.
Σας διέλυσε και τους δύο.
"Κι εδώ, απ' αυτούς που μας κάνουν να ξερνάμε,
ο Κάμερον Γουόλκοτ.
Ο τύπος είναι αξιολύπητος, όταν όλα του δόθηκαν στο πιάτο,
αλλά δεν μπορεί να νιώσει καλά.
Αν σου πέφτουν πολλά, δώσε πίσω το αυτοκίνητό σου,
το τζετ σκι σου,
μα κράτα τις ενοχές του πλουσιόπαιδου, δώρο από εμάς".
Μάλλον σε κάρφωσε.
Νομίζω ήταν καλός μαζί μου.
Τι κάνεις;
Προσπαθώ να δω τους λογαριασμούς.
Το ανέβαλα, αλλά δεν εξαφανίζονται.
Θέλω να
νιώσω παρορμητική, ξέρεις.
Να βρω τον πατέρα μου, αν μπορώ.
Ίσως να μάθω ότι είναι ένας διάσημος ακροβάτης,
κι ότι έχω γενετική προδιάθεση να κάνω τριπλές τούμπες.
Εντάξει, ένα παράδειγμα έφερα.
Απλώς,
θέλω να νιώσω
είκοσι χρόνων
για λίγες μέρες.
Να δω τον κόσμο σαν να μη ζω σε σπίτι με τρεις κρεβατοκάμαρες,
πιάνο με ουρά και θέα στον κόλπο.
Σαν να μην έχω
έναν περίπου σύζυγο
που πηγαίνει στη δουλειά και γυρίζει σπίτι
όπου τον περιμένω.
Γι' αυτό κάνεις το ταξίδι;
Ναι.
Όλα όσα σκέφτεσαι το κάνουν ανόητο,
αυτό είναι το θέμα.
Είναι σαν να άφησα την ταυτότητά μου,
ξέρεις, το διαβατήριό μου, στη Νέα Υόρκη,
και πρέπει να πάω να το πάρω
και να το φέρω στο σπίτι,
έτσι ώστε οι δυο μας να μπορέσουμε
να πάμε κάπου μαζί.
Σε παρακαλώ.
Δεν είναι τόσο τρομακτική σκέψη, έτσι;
Όχι.
ΚΟΛΕΓΙΟ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
-Ο λόγος που ήρθα... -Αν ήρθες να μου φωνάξεις,
εγώ ξεπέρασα τα όρια.
Δεν θες να πεις για τη γυναίκα σου στο βιβλίο μου.
Αλλά δεν νιώθω άνετα να κατηγορώ τους γονείς μου.
Πραγματικά. Λυπάμαι.
Όχι. Μη λυπάσαι.
Ξέρεις, περνάω κι εγώ το ίδιο κάθε μέρα.
Προσπαθώ να καταλάβω αυτό που έκανε,
κι αυτό με θυμώνει, με κάνει να την κατηγορώ που έφυγε.
Όμως,
πώς μπορώ να μην την συγχωρήσω;
Πρέπει.
Μου λείπει.
Θέλω να σου πω,
μη φοβάσαι
να δεις τους τρόπους με τους οποίους σε απογοήτευσαν.
Γιατί δεν προσπαθείς να τους κατηγορήσεις,
προσπαθείς να καταλάβεις.
Μπορείς να είσαι απογοητευμένη και να συνεχίζεις να τους αγαπάς.
Όπως τους αγαπούσες όταν ήταν εδώ.
ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΠΑΝΤΑ
Γεια.
Γεια. Φεύγετε.
Ναι, πήγαινα στο σπίτι.
Γιατί, χρειάζεσαι κάτι;
Όχι.
Ναι, μάλλον.
Ξέρετε τα ημίτονα και τα συνημίτονα και...
Το άλλο;
-Τις εφαπτόμενες; -Αυτές.
Αν φεύγετε όμως... Θα το αφήσω.
Όχι. Μπορώ
να ρίξω μια ματιά.
Όταν τελειώσουμε, μιλάτε Γαλλικά;
Γιατί οι εργασίες των Γαλλικών μου είναι στα Γαλλικά,
αλλά δεν τα καταλαβαίνω.
Μαζεύεις τα πράγματά σου;
Η Ίζαμπελ είπε ότι μπορώ να μείνω μαζί της μέχρι να βρω διαμέρισμα.
Το ξέρει ο Μπέιλι;
Δεν θα έχει πρόβλημα όταν το μάθει.
Δεν ξέρω.
Δεν του αρέσει το βιβλίο μου.
Μάλλον.
Μίλα του, Σάρα, θα σ' το πει.
Το ξέρω.
Όμως προσπαθεί πιο πολύ απ' όλους για την ενότητα της οικογένειας.
Γι' αυτό ακριβώς θέλει να φύγω τώρα,
γιατί αυτό το βιβλίο θα το γράψω, ό,τι κι αν λέει.
Γιατί το πιστεύεις αυτό;
Γιατί νομίζεις ότι σας νοιάζεται τόσο;
Γιατί ο Μπέιλι θέλει γύρω του πράγματα που να μην αλλάζουν.
Γι' αυτό μένει ακόμα σ' αυτό το σπίτι
και γι' αυτό
μου έκανε πρόταση.
Και γι' αυτό πρέπει να μείνεις.
Έχει μεγάλη ανάγκη να είστε εδώ.
Θέλει να είστε εδώ.
Μεταξύ μας, έχουμε περίπου 100 παιδιά.
Με την κλινική μου...
Τους μαθητές μου...
Την Νταϊάνα.
Τη μαμά της.
Κι όμως είναι ωραία.
Δεν νομίζεις;
Ρώτα με όταν πάψουν να πονούν τα πόδια μου.
Ξέρεις τι είναι περίεργο;
Έχω περάσει τόσο χρόνο
πιστεύοντας ότι δεν θα αποκτήσω παιδιά,
δικά μου εννοώ.
Τελικά έμαθα να το αποδέχομαι.
Ναι;
Πρώτα με τα προβλήματα υγείας,
μετά
παντρεύτηκα κάποιον που δεν ήθελε παιδιά.
Όμως η αλήθεια είναι,
ίσως και να μπορώ.
Δεν πρέπει να το αποδεχτώ.
Κίρστεν...
Αγαπώ όλα τα παιδιά που υπάρχουν στη ζωή μας.
Αλήθεια.
Αλλά σκεφτόμουν
ότι αυτό δεν συγκρίνεται με το να έχουμε δικά μας.
Δικά μας;
Εννοείς...
Εννοείς να υιοθετήσουμε;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω, αλλά και μόνο που το λέω...
Η σκέψη του να κάνω ένα παιδί μαζί σου.
Το θέλω.
Το θέλω τόσο πολύ.
Έι...
Και μόνο η ιδέα, Τσάρλι.
Εντάξει, θα βάλω το γάλα, κι αν συνεχίσεις ν' ανακατεύεις
θα βγάλεις όλους τους σβόλους.
Ορίστε.
Πάμε στο αεροδρόμιο.
Θα σας δω σε δύο ώρες.
Πριν φύγεις, μπορεί να μη σε δω αύριο,
και θέλω να σου πω ότι αποφάσισα να μη μετακομίσω.
Δεν θα βρω δικό μου σπίτι.
Αλήθεια;
Ναι.
Όμως το βιβλίο θα το γράψω,
και θέλω να ξέρεις ότι αν πιστεύεις
πως αυτό είναι εύκολο για μένα,
το να ρωτάω για τη μαμά και τον μπαμπά,
κάνεις μεγάλο λάθος.
Επίσης
αφήνοντάς τους να γίνουν κάτι άλλο,
νιώθω πιο κοντά τους.
Σαν να τους γνωρίζω καλύτερα.
Σαν να μπορούν να είναι εκείνοι που ήταν,
όχι εκείνοι που ήθελα εγώ να είναι.
Τέλος πάντων, αυτό ήθελα να πω.
Αυτό είναι όλο.
Χαίρομαι που θα μείνεις, Τζουλ.
Αλήθεια.
Επιβίβαση σειρών 30 έως 40
στην πτήση 425 προς το αεροδρόμιο Κένεντι της Νέας Υόρκης.
Η πτήση μου.
Μάλλον πρέπει...
Περίμενε.
Καταλαβαίνω γιατί πας.
Δεν χρειάζεται να...
Όχι, καταλαβαίνω.
Μα κι αν δεν καταλάβαινα,
εσύ το θέλεις,
κι εγώ δεν θα σ' εμπόδιζα ποτέ να κάνεις κάτι που θέλεις.
Γιατί δεν έρχεσαι;
Η πτήση δεν είναι γεμάτη.
Δεν μπορώ.
Έχω τον Όουεν στο σπίτι
και το εστιατόριο.
Όπως και να 'χει,
πρέπει να κάνεις αυτό το ταξίδι μόνη σου.
Έχει κι αυτό ο νόημά του.
Χαιρετίσματα στον πατέρα σου.
Έλα, όχι.
Μη στενοχωριέσαι.
Πρέπει να χαμογελάς.
Χαμογέλα.
Να το δείξεις αυτό στον πατέρα σου.
Αν ο άνθρωπος έχει καρδιά, θα γίνει δική σου.
Πίστεψέ με.
Τελευταία ανακοίνωση για την πτήση 425,
για το αεροδρόμιο Κένεντι.
Εντάξει.
Είναι μόνο πέντε μέρες και θα σου τηλεφωνώ κάθε λεπτό.
Βρες αυτό που ψάχνεις, Σάρα.
Ό,τι κι αν χρειαστεί. Εγώ θα είμαι εδώ.
Σ' αγαπώ, το ξέρεις αυτό.
Το ξέρω.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Αντίο.
Μετάφραση: Λένα ΜΑΡΑΒΕΑ